Beni sevdiğin zaman o benim işte....

xaris alexiou -tzivaeri

sevduğum senun içun

Hiç kimse kolaylamasın sevdiğinden ayrı düşenin bazen nefes alamıyorum sanki deyişini.Öyle olur ki karda kışta gel dersin gelir sana.Günler çabuk geçer pazarlar hep o korkunç pazarlar gelir dönüşü kesindir yarin gel dediğin gibi git diyemezsin, yollarsın gurbete.Tuhaf olan yarin gurbeti senin memleketindir onun memleketi senin  gurbetin.Cumaların hayrından sonra pazarın şerrinden kork diye atasözü var mı diye düşünürsün o giderken, yoksa da olsun artık dersin.Dönüş yolculuğu başlar seni bir hasretlik alır ki kabına sığmaz yüreğin aman ona dert olmasın dersin dayanamazsın özledim der ağlamaklı olursun.Anlamazken bunca dünya düzeninde aşık olmanın yerini ,insanlar tarafından abartılmış sevgi sanırdın aşık olmayı.Sokaklarda,otobüslerde,okullarda gördüğün onca aşık insanı düşünürsün kalbinden geçen her düşünce için af dilersin allahtan.Dönünce sevdiğin evine yemeği var mı,keşke Ramazan hoca sobasını yaksaydı petekler sönmüştür üşümesin sevdiğim ,yarın okul var soğuk sularla sabah kalkıp yine tıraş olacak... bunun gibi nicesi doldurur zihnini sesini duyar rahatlarsın.Şimdi trabzon'da herkes sussun çünkü çok özledim.Her sabah uyandığımda sesini duyuyor aldığı van goh'un cafe terrace at night tablosuna bakıp huzur buluyor,tişörtünü giyiniyor kokusunu azıcık alabilmek için can atıyorken Trabzon bana dar, cumalar hayır ,pazarlar şer olmaya devam edecek.Ha haberiniz olsun uyarmadı deme Trabzon sevdiğum içinde yokken sen ne kadar kalabalık,büyük ve neşeli olursan ol benim için boşsun.Saygılarımla...
not:yarim üzülmesin noktalamalar eksik çünkü hızlı hızlı yazmazsam aklımdaki her şey uçaçak gibiydi.

HASAN HÜSEYİN'DEN

incecikti,
gül dalıydı,
dokunsam kırılacaktı,
dokunmadım kurudu.
                                 H.Hüseyin KORKMAZGİL

bir of çeksem...

serzenişte(17 şubat)

Öylesine yorgunum ki haftasonlarım da dahil olmak üzere bütün hayatım eğitim faaliyetleri üzerine kuruluyken bile koşturuyorum. Anladım ki insanın bazen bir oh diyebilmesi için dolmuş koltuğuna oturması bile yetiyormuş.Arkadaşların,ailen,müdürün,velin,ev sahibin kim olursa olsun azalacağını düşündüğün hatta bitecek sandığın istekler asla bitmezmiş de sen kendin için ne istediğini unuturmuşsun.Göz ucuyla bile olsa hayatlarına değdiğin insanların meşguliyetleri senin meşguliyetin olduğunda hala mantıklı düşünebiliyor olmanın incitici tarafıda varmış.Bir kere bile mantığımı kimsenin umrunda olmadığı köşelere atıp özlemlerimle , duygularımla cevap verebilseydim belki de bir çok şey farklı olurdu.Yaşasın bencil yanım diyebilmek bu kadar zor olmamalı.

ÜÇ HÜREL-BU SON GÜNÜMÜZ